The only way to stay sane is to go a little crazy

Vier januari. Vier dagen ver in het nieuwe jaar. Strikt genomen vijf, we waren al voorbij middernacht. Ik kwam van bij een vriendin en zou haar sturen bij thuiskomst. Een gewoonte, maar ook een geruststelling dat alles in orde was. Een klein half uur later zou mijn maag draaien en hoopte elke hersencel dat de tijd teruggedraaid kon worden. Dat het niet waar zou zijn. Dat als ik mijn ogen sloot en weer opende, er iets anders zou staan. Maar tijd gaat enkel vooruit en hij is er niet meer.   Doorgaan met het lezen van “The only way to stay sane is to go a little crazy”

Advertenties

I hate myself when I fuck things up – being unemployed

Ik was werkloos. Was. Verleden tijd. Iets wat ik maar tegen weinig mensen in mijn omgeving gezegd heb. Niet omdat het een zonde is om even zonder werk te zitten, maar dan hoef ik niet duizend keer dezelfde vraag te beantwoorden “en, heb je al werk?” Urg. Ik zag het de voorbije maanden genoeg in mijn omgeving, de bevraagde raakt die vraag meer dan moe en dat werkt alles behalve bevorderlijk voor het humeur. Maar kijk, ik heb ander werk gevonden. Vraag me gerust privé wat ik nu juist doe, maar online & offline hou ik graag gescheiden. Wel schrijf ik een blogpost over hoe het was om (anoniem) werkloos te zijn. Doorgaan met het lezen van “I hate myself when I fuck things up – being unemployed”

Liefste lijf

The season to reflect – Liefste lijf.

“It’s the most wonderful time of the year”, mijn gat ja. Het is vroeg donker, koud en de repetitieve kerstjingles doen me twijfelen of ik geen stilte retreat boek naar een klooster. Maar het is niet allemaal kommer en kwel. Tijd voor wat positivisme. Ik werkte mee aan de rubriek ‘Liefste Lijf’ voor het Nieuwsblad magazine en daar kwam onverwachts een heel leuke foto uit. Wie de rubriek niet kent: je schrijft een brief aan of over je lichaam. Want het is maar een lichaam en we hebben er ook maar eentje, dus probeer het zoveel als mogelijk lief te hebben.  Doorgaan met het lezen van “The season to reflect – Liefste lijf.”

Happy birthday to me

Vorige maand vierde ik mijn 26e verjaardag. Een zoveelste keer werd ik er aan herinnerd dat ik nu echt wel volwassen moet worden. Van nu af aan heb ik geen recht meer op een Gopass of Buzzypass, val ik buiten de jongerentarieven van musea en kan ik nooit meer kinderbijslag krijgen (tenzij ik zelf een kind baar). Tijd voor het serieuze leven! Ware het niet dat ik nog steeds geen rijbewijs heb, mijn spaarrekening het momenteel niet toelaat drie maand huur als waarborg te leggen en ik me net op mijn verjaardag buiten sloot uit mijn eigen huis. Maar leeftijd is relatief en alles op zijn tijd. Doorgaan met het lezen van “Happy birthday to me”

It’s never too late – Back to school

"Als ik groot ben word ik astronaute." Maar wat als die kinderdroom vervaagt en je het eigenlijk allemaal niet goed weet? Het is halfweg augustus en indien je nog studeert (of moet beginnen) kan ik best geloven dat je met de handen in het haar zit. Wel, "wijsheid komt met de jaren" is misschien wat kort door de bocht, maar er zit wel een zekere waarheid in. Lees je mee?  Doorgaan met het lezen van “It’s never too late – Back to school”

Sweet creature

Met de Belgian Pride voor de deur had ik oorspronkelijk het idee om een artikel over en voor LGBTQIA+ te schrijven. Maar omdat ik al snel door de bomen het bos niet meer zag, hield ik het op hoe ik mezelf definieer, profileer en out als divers persoon in onze samenleving. Het gekke is dat ik het in heel deze blogpost niet heb over (seksuele) geaardheid, maar wel over genderexpressie, jezelf goed voelen in je vel en lichaamsversiering. Want iedereen zou zich moeten kunnen en durven uiten zoals hij dat wil, ongeacht welke geaardheid je daar aan koppelt. Lees je mee?

Doorgaan met het lezen van “Sweet creature”

Surprise yourself

De titel zegt het. Surprise yourself. Mijn vorige blogpost kwam tot stand nadat ik herhaaldelijk die woorden tegen mezelf had gezegd. Op de achtergrond speelde het gelijknamige liedje van Jack Garratt. Na een nachtelijke schrijfsessie, een zoveelste proeflezing en hopen zenuwen postte ik mijn vorige blog – een bekentenis van jewelste – over waarom ’13 reasons why’ zo een impact op me had gehad. Dat mijn blog daarna nogal viraal zou gaan had ik niet voor mogelijk gehouden.  Doorgaan met het lezen van “Surprise yourself”