Personal

Surprise yourself

De titel zegt het. Surprise yourself. Mijn vorige blogpost kwam tot stand nadat ik herhaaldelijk die woorden tegen mezelf had gezegd. Op de achtergrond speelde het gelijknamige liedje van Jack Garratt. Na een nachtelijke schrijfsessie, een zoveelste proeflezing en hopen zenuwen postte ik mijn vorige blog – een bekentenis van jewelste – over waarom ’13 reasons why’ zo een impact op me had gehad. Dat mijn blog daarna nogal viraal zou gaan had ik niet voor mogelijk gehouden. 


Vanaf de eerste seconde voelde alles als een wildwaterbaan waar geen einde aan kwam. Reacties van vrienden en familie, van volgers, van onbekenden. Jullie stuurden me getuigenissen waarvan ik zelf stil werd en ik probeerde iedereen te antwoorden. Misschien niet direct, maar ik deed mijn best. Een dag of twee later werd ik gecontacteerd door deMorgen met de vraag of zij mijn tekst mochten publiceren. Een vraag waar ik even over moest nadenken. Het betekende namelijk dat een nog groter publiek mijn tekst zou te lezen krijgen.

Maar ik dacht aan hoe jullie me al massaal gezegd hadden dat het goed was dat iemand er mee naar buiten kwam en ik stemde in. Met knikkende knieën, maar tegelijk met een zeker gevoel van trots. Want zonder het zelf te beseffen had ik twee nachten eerder een tekst neergeschreven die velen niet durfden schrijven. Zonder het te beseffen had ik een tekst geschreven dat evengoed het verhaal van Leen, Aïcha of Simon* kon zijn. Mensen die ik ken en niet ken. Mensen die ik dagelijks passeer op straat, een like geef op sociale media of zelf een vriendschap mee heb. Mensen van de wereld. Mensen die hetzelfde leed ondergingen als ik.

En hoewel ik toegestemd had het te delen,  werd ik opnieuw overweldigd door de vele reacties. Ik besloot mijn gsm op nachtstand te zetten en later zelfs op vliegtuigstand. Ik nam afstand van alles wat er aan het gebeuren was en ging slapen. “Morgen een nieuwe dag” en ik knipte mijn nachtlampje uit.

Bij het ontwaken durfde ik niet goed kijken naar wat er aan het gebeuren was. Maar ik trok mijn pantoffels aan en nestelde me met een kop koffie voor mijn laptop. Na een paar uur lezen, reageren en reflecteren besloot ik een frisse neus te halen en ging ik shoppen. #staybrokebeNaomi – maar het was nodig. Een stevige stadswandeling langs enkele van mijn favoriete winkeltjes, een latté on the go en wat aprilse grillen later was ik uitgewaaid.

Ik kon er weer tegen. Ik had geaccepteerd dat ik een rolmodel was geworden. Maar meer dan dat had ik mijn eigen angsten overwonnen. En ik herinnerde me weer het liedje dat op repeat stond bij het neerschrijven ervan. Surprise Yourself. En laat net die videoclip ook gaan over het overwinnen van je angsten. De cirkel is rond.

“Speak and open up your mind
It’s something you should do all the time
Keep exploring, seek and find
You know you might surprise yourself”

Liefs, Naomi

Volgen en delen kan mag moet:
InstagramFacebookTwitterPinterestBloglovin’

*De genoemde namen zijn puur fictief en gekozen om de diversiteit van mensen aan te tonen. 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s