Beter laat dan nooit: Gelukkig Nieuwjaar, drie kussen en alles wat je maar wil. Vooral wat vermogen om jezelf te beoordelen en minder met wijsvingers naar anderen te wijzen. Omdat niemand een heilig boontje is, begin ik met mezelf op de hete plaat te leggen. In deze blogpost som ik enkele van mijn tekortkomingen op, maar waar ik perfect mee kan leven. Helaas botste ik bij de onderstaande vaak op een muur van onterechte kritiek. Hier geen “New Year, New Me”, eerder een “New year, Same But Different Me”. Lees je mee?


Waarom drink je koffie van Starbucks, dat is toch niet eco/fair/whatever eerlijk? 
Wie in een gemiddelde stationshal rondloopt weet dat je niet al te veel opties hebt om je cafeïne cravende lichaam tevreden te stellen. Met wat geluk heb je een Starbucks en een Einstein, wie minder geluk heeft moet het met poederkoffie uit de automaat stellen. Geen van die opties is iets of wat eerlijk naar iemand toe. Ze zijn veel te duur, slecht van kwaliteit en hoewel ze onze portemonnee leegroven zijn het de boeren op velden ver weg die de prijs betalen. Gelukkig ben ik geen pendelaar, maar wanneer ik pendel maak ik me toch schuldig aan dit tafereel. Waarom; omdat de boog niet altijd gespannen moet staan, omdat cafeïne nu eenmaal nog niet in handige meeneempillen te verkrijgen is (of toch?) en omdat ik op andere vlakken al genoeg mijn steentje bijdraag.

Edit: Starbucks is wél fair. Dat gezegd zijnde blijft het een multinational en heeft geen enkele kleine of middelgrote zelfstandige hier iets aan. 


Ik zag je eten posten dat niet vegan was en toch schreef je er #vegan onder, why?
Soms ga ik naar events – meestal bloggerelateerd – en staan de tafels vol eten waarvan slechts één of twee hapjes vegan zijn. Ik ga niet de hele tafel gaan herschikken om toch een 100% vegan foto te kunnen maken. Ban jij alle groenten uit beeld als je je nog rode beefburger wil showen aan het grote publiek?


Eet je dan nooit, maar echt nooit, niet vegan?
Guilty! Het gebeurt dat ik vanuit mijn luie zetel een pizza bestel en pas na ontvangst zie dat ze mijn mededeling, in drukletters, om de kaas weg te laten mooi genegeerd hebben. Dan heb je twee keuzes: alsnog zelf iets bij elkaar gooien, maar je hebt wel die pizza betaald, ofwel hem toch opeten want hé geld. Het gebeurt soms ook dat ik blindelings producten in mijn winkelkar gooi en thuis pas merk dat ze niet vegan zijn. Na twee keer zuchten en een gil die tot de overkant te horen is, eet ik dat dan wel op. Mijn mama leerde me dat geld niet aan de bomen groeit en nog perfect verpakt voedsel weggooien is verspilling van de grootste soort. En om heel eerlijk te zijn ben ik soms gewoon een sloppy vegan.

Zo droom ik wekelijks wel eens over een fungi pizza met veel kaas, denk ik bij zomers weer nog steeds aan mozarella–bascillicum-tomaat brochettes en mag je me met veel plezier een bord macaroni met kaas voorschotelen. Maar tot nu blijft het bij (dag)dromen. Blijf ik eeuwig vegan? Wie zal het zeggen. Maar ik hou jullie op de hoogte.


Wat ben je nu, een minimalist of een (digital) hippie?
Ik ben me er van bewust dat ik het woord ‘hippie’ hier in een foute context gebruik. Maar ik zocht een tegengestelde en een ‘horder‘ ben ik al helemaal niet. Maar wat ik bedoel is dat mensen zich wel eens terecht afvragen waar minimalisme eindigt en al het andere begint. Het antwoord: iedereen is minimalist en er bestaat niet zoiets als “owning the perfect amount of things.” Voel jij je goed bij het hebben van een volle kleerkast maar alles is zwart van kleur of voel jij je beter bij een klein kledingrekje waar een dertigtal stuks in basic, maar variërende kleuren ophangen. Beide zijn goed.

Aan de andere kant van het mes, ben ik me er ook van bewust dat ik altijd mijn iPhone in de hand heb, maar hem soms weg leg als ik een bericht krijg. Hoef je niet persoonlijk te nemen, mijn hersenen hebben af en toe last van kortsluiting en dan wil ik niet verbonden staan met mensen. Moest een mes een derde snijkant hebben dan is dit ook nog een issue: I know, ik sta niet vroeg op, maar ik hou wel van ontbijt. Dus laat me nu maar gewoon die ontbijtbowl posten als het al lang na lunchtijd is. Ergens in de wereld is het door het tijdsverschil wel ochtend.

Als laatste hebben mijn hersenen de rare afwijking dat ik al sinds de voorstelling in september de nieuwe iPhone7 wil, liefst zelfs de plus (hallo kapitalisme), terwijl mijn twee jaar oude iPhone6 het nog semi goed doet. Ik heb een hekel aan voorverpakte/afzonderlijk verpakte groenten en fruit, maar ik gebruik wel dagelijks watjes om mijn gezicht te reinigen. Ik bestel mijn Lijn-ticket via sms, maar mijn portemonnee puilt wel uit van de vele winkelticketjes.

Het leven is niet zwart-wit. Gedachten en handelingen zijn niet zwart wit. De boog kan niet altijd gespannen staan en om eerlijk te zijn kan ik zelfs helemaal niet boogschieten. Ik ben Naomi en ik leef. De ene dag is dat op-en-top bewust, de andere dag wil ik uitschreeuwen dat het allemaal geen zak uithaalt. Maar richt die vinger niet steeds op mij of een ander, richt hem ook eens op jezelf en kijk eens naar je eigen tekortkomingen. En zijn ze wel tekortkomingen? Niemand is flawless en dat toch willen nastreven is zelfmoord. Dus laten we allemaal dat beetje imperfect blijven, zonder de andere er op te veroordelen.

Liefs, Naomi

Volgen en delen kan mag moet:
InstagramFacebookTwitterPinterestBloglovin’

 

Advertenties

5 gedachten over “Honesty is key: making things clear

  1. Couldn’t agree more! Het is als beseffen dat iedereen zijn eigen problemen heeft en dus zijn redenen heeft om eens grumpy te zijn. 🙂 Zo is ook niet iedereen perfect. Jouw eerlijkheid is geweldig, net wat we allemaal nodig hebben. Eerlijkheid in plaats van opscheppen en perfectie verwachten. 🙂 X

    Liked by 1 persoon

  2. Mooie post! Ik ben over het laatst ook te nonchalant geweest waardoor ik een pad thai met ei aan huis gekregen die ik dan maar mooi heb opgegeten. Als ik nog een tip kan meegeven, je kan herbruikbare watjes aankopen die je gewoon mee wast met je kleren! Ik gebruik deze wel alleen als ik geen makeup moet verwijderen, mascara laat nogal zwarte vlekken achter :). En eeeuh als je die iPhone 7 zou aanschaffen, wil ik je iPhone 6 wel overkopen 😀
    Naomi, x

    Liked by 1 persoon

    1. Hoeveel watjes kocht je zo aan, want ik neem aan dat je die niet elke dag in de wasmachine steekt of direct met de hand en zeep uitwast? Ik weet van hun bestaan, maar tot nu liet ik ze aan me voorbij gaan.
      Mijn iPhone ga ik houden tot hij het begeeft. Onlangs viel hij ongelukkig waardoor mijn speakers nu pretty wrecked zijn. Het zou niet mooi van me zijn die zo toch verder te verkopen. Ook al is het maar voor een appel en ei (Haha)

      Xx Naomi

      Like

  3. Heerlijk artikel! Ik val soms ook wel eens over opmerkingen die er op wijzen dat je het toch niet helemaal goed doet… Iedereen mag voor zichzelf de keuze maken, als je je maar bewust bent van je keuzes. Dat vind ik nog steeds het allerbelangrijkste!

    Liked by 1 persoon

  4. Wat een fijne post! En ik moet telkens zo lachen met je schrijfstijl. Heerlijk! Ik heb ook ergens een post klaarstaan met mijn ‘flaws’ want nu lijkt het alsof ik de heiligheid zelve ben op eco-vlak en dat is helemaal niet waar. We doen ons best, he, maar we zijn allemaal maar mensen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s