Ik ben al eventjes terug in België, de zomerse temperaturen maakten plaats voor koud en grijs regenweer en dus is het de moment om mijmerend terug te kijken op mijn reisje naar Turkije. Een weekje zon, zee, strand en avontuur in en rond Fethiye. Lees je mee? 

Ik zou elke dag in detail kunnen beschrijven, maar wat er echt toe doet, zijn de hoogtepunten. De momenten die voor altijd zullen bijblijven. Allemaal overgoten met veel zon, af en toe een briesje en een Raki om de dag goed af te sluiten.


We gingen KONINGSGRAVEN en andere ruïnes in TLOS bezoeken. Met een zon die al vroeg op de dag stond te branden op ons hoofd was de klimtocht best hot hot hot, maar eens boven heb je een fenomenaal uitzicht over de omgeving. Heerlijk gewoon. Enerzijds kijk je uit over restanten van wat vroeger een stad was en anderzijds zie je niets dan bergen en natuur om je heen. Om stil van te worden.


Van daar reden we door naar SAKLIKENT en gingen we er wandelen doorheen een kloof. Van bovenaf is die 300m diep en in totaal 18 km lang. Wij deden maar een klein stukje: Vertrekken deden we door kniediep doorheen een stukje ijskoude rivier te stappen. De verdere tocht varieërde van pootjebaden tussen de rotsen, tot nekdiep in het water staan tot we bibberden van de kou onze voeten niet meer voelden en blij waren om weer op het droge te staan.


Halfweg de reis besloten we naar ÖLÜDENIS te rijden. Na een rit door wat leek op een nederzetting van niets dan discotheken, kwamen we aan op het prachtige strand waar je al gauw de ene paraglider naar de andere zag neerkomen. Deze plaats is dan ook super bekend om rarara.. te PARAGLIDEN. Natuurlijk wou ik dat doen en na een bergrit van pakweg een half uurtje stond ik 1969 bijna in mijn broek te plassen. Gelukkig had ik een ervaren instructeur achter me en voor we het wisten zweefden we met onze kop in de wolken, écht. Na wat dalen en veranderen van vliegrichting hingen we boven de zee. Ijskoude vingertoppen, maar wat een prachtig zicht! Echt super om eens te doen! Bekomen deden we door nog een uurtje of twee op het strand te gaan liggen. Daar zagen we, net als in het begin, de ene piloot na de andere zagen landen. Helaas heb ik hier (nog) geen foto’s van.

Processed with Rookie Cam
Processed with Rookie Cam


Vrijdag stonden we iets vroeger op om een BOOTTOCHT te doen. Van tijd tot tijd stopten we om in open zee te zwemmen. Ik zal nooit een waterrat worden, maar die dag sprong ik er dan voor de eerste keer toch in. Enerzijds door de nodige aanmoediging, anderzijds door de hitte die met momenten gewoon vroeg om verkoeling.


De laatste dag trokken we naar het strand van PATARA. Voor wie dit bekend in de oren klinkt, maar er nog nooit was: het is de geboorteplaats van Sint Nicolaas. Daarnaast is de hele strandomgeving beschermd natuurgebied en ligt er vlak voor ook nog eens een gigantische ruïne van wat ooit een Griekse nederzetting was. Strand en cultuur vlak bij elkaar. Wat wil je nog meer?


Op zondag stond de wekker dan extra vroeg om terug huiswaarts te vliegen. Met kleine oogjes en een maagje dat niet helemaal in orde was, vlogen we terug naar België waar ik – hoe kan je het raden – frietjes als welkomstmaaltijd at en om negen uur lag te snurken in mijn bedje. Zij die zeggen dat ze op en top uitgerust thuiskomen van een (vlieg)vakantie zijn dikke leugenaars. Extra kleur, vitamine-D en kennis van de wereld heb ik dan wel weer opgedaan. Laat de winter maar komen!

Liefs, Naomi

Volgen en delen kan mag moet:
InstagramFacebookTwitterPinterestBloglovin’

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s