Personal

A whole new world

“A whole new world”, het is de werktitel die al weken klaar stond. Helaas waren de voorbije dagen zo hectisch dat er geen letter op papier kwam. Mijn dagen bestonden uit: mijn leven reduceren tot een twintigtal bananendozen, rekeningen stopzetten, nieuwe spullen kopen bij Ikea en bedenken wat ik de laatste dagen kon eten met het meeste van mijn spullen reeds ingepakt. 


De moment dat dit online komt ben ik samen met mijn twee zussen aan het heffen en sleuren om alles van mijn ene woonst naar de andere te brengen.  Ondergoed voor de eerste dagen dagen zit in mijn handtas en laten we hopen dat als ik straks een broodje koop en wil betalen, ik niet met een slip ik mijn handen sta.

Maar de hele heisa rond al dat verhuizen is niet het enige wat me een writersblock bezorgde. Ook de recente aanslagen spelen mee. In Brussel, maar ook die in (onder andere) Turkije en Pakistan. Het is alsof de hele wereld aan het branden is, maar toch gaat het leven door. Er is extra politie op straat, om de haverklap lopen er nieuwsberichten binnen over (valse) bompakketten en elke nieuwe ochtend zijn er weer een handjevol jihadisten in de boeien geslaan. Het stopt niet. Het stopt nooit. En mijn nekspieren doen pijn van het vele hoofdschudden. Hoofdschudden omdat onze politiek spaak loopt, omdat ze enkel kinderlijk zakdoekje leggen spelen. Omdat iedereen de ander met de vinger wijst. Gaan we straks ook naar de doden wijzen? Sorry, maar mijn hoofd kan hier niet bij.


En al bij al is die werktitel geen slecht gekozen titel. Al had ik hem liever gebruikt als quote uit het liedje van Aladin. Om te vertellen dat ik een nieuwe start neem, op een nieuwe plaats en met een nieuwe huisgenoot. Dat de lente in het land is en ik de wereld wil toeschreeuwen “Hallo, hier ben ik weer. Vergeet mij niet.”

Volgende week probeer ik de draad weer op te pakken. Tenminste, als ik tegen dan mijn meubels in elkaar heb gekregen, de keukenkasten efficiënt gevuld kreeg en ik mijn nieuwe appartement als “thuis” kan omarmen. Ik doe mijn best, pinky promise. Ook om terug wat actiever te zijn op IG. In de tussentijd kan je mijn losse gedachten volgen op twitter. Feel free to spy on me. I know you do.

Liefs, Naomi

Volgen en delen kan mag moet:
InstagramFacebookTwitterPinterest – Bloglovin’

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s